Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Schoolzwemmen

In onze regio is het niet vanzelfsprekend dat kinderen leren zwemmen. Veel ouders kunnen zelf niet zwemmen en nemen hun kinderen dus niet mee naar het zwembad. Bovendien hebben veel ouders helemaal geen geld voor zwemles. Op de leeftijd dat Nederlandse kinderen allang kunnen zwemmen, zijn hier veel kinderen nog niet eens watervrij. Voor ons Nederlanders ondenkbaar.

Volgens het schoolprogramma moeten kinderen kunnen zwemmen voordat zij naar de middelbare school gaan. Om dit mogelijk te maken, mogen de scholen gratis gebruik maken van het plaatselijke zwembad. Onze school doet dat helaas pas vanaf groep 6.

Tijdens het schoolzwemmen zijn twee zwemleraren beschikbaar voor ca. 50 kinderen. De zwemleraren geven les aan de kinderen die watervrij zijn of al kunnen zwemmen. Aan de leerkrachten de schone taak om de overige kinderen vertrouwd te maken met water. Ouderhulp is daarbij geen overbodige luxe. Ik heb me aangemeld maar voor het zover is, moet ik eerst een aantal stappen nemen.

Als eerste moet ik een vergadering bijwonen van de onderwijsinspectie. Nou ja, vergadering: de assistente van de onderwijsinspecteur legt uit wat er wel en niet van de ouders wordt verwacht. Daarna moet ik een test afleggen in het zwembad. Het is namelijk een beetje lastig als zou blijken dat ik zelf niet kan zwemmen. En als laatste punt moet ik - als dat nog niet geregeld is - zorgen voor een aansprakelijkheidsverzekering. Je weet immers maar nooit. Kortom, het kost wat moeite maar de assistente benadrukt dat we daarna het recht hebben om de komende vijf jaar het schoolzwemmen te begeleiden, in de hele provincie. Dat is dan toch maar mooi meegenomen.