Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Gezondheidszorg

In 2000 is de Franse gezondheidszorg door de wereldgezondheidsorganisatie verkozen tot de beste ter wereld. Het is echter ook één van de duurste ter wereld. De kosten dalen maar moeten nog verder worden beperkt. Dit besef is nog niet in alle lagen van de zorg doorgedrongen.

Onze oude buurman (nee, niet die van de koffie) ligt in het ziekenhuis en mag tot zijn verdriet nog niet naar huis. Hij was erg vermoeid en moet een aantal onderzoeken ondergaan. Het wachten is op de cardioloog en dat duurt al twee weken. Hij houdt een duur bed bezet maar moet zijn plas wegens onderbezetting in een luier laten lopen. Kan hij dat onderzoek niet beter thuis afwachten?

In datzelfde ziekenhuis liggen ook moeders die net een kind hebben gekregen. Alle bevallingen vinden plaats in de kliniek en moeder en kind gaan pas na vijf dagen weer naar huis. Tja, ik geef toe, de twee uren kraamhulp die ik in Amsterdam per dag kreeg, waren een beetje weinig. Maar vijf dagen in het ziekenhuis …

Ook als je met gezondheidsklachten in het ziekenhuis komt, worden kosten noch moeite gespaard. Dat ondervonden we toen we met één van de jongens vanwege heftige buikpijn naar de ‘urgences’ (eerstehulppost) gingen. Met een buikfoto en vier buisjes bloed was het onderzoek erg grondig. De oorzaak bleek lucht in de darmen; pijnlijk maar onschuldig. Niettemin werden we voor pillen naar de apotheek gestuurd.

Dat is hier heel normaal; geen doktersconsult zonder recept. Ook bij griep of andere ongemakken. De artsen reageren een beetje meewarig als je te kennen geeft dat je liever niets wilt gebruiken. Het niet te lezen recept blijkt bij de apotheek te bestaan uit een tas vol pillen, poeders en pleisters. Het medicijngebruik is dan ook enorm en alles wordt vergoed.

Een ruime meerderheid van de Fransen is tevreden over het zorgstelsel. Het is te hopen dat ondanks alle bezuinigingen, de kwaliteit gehandhaafd kan blijven. Toch lijkt mij dat een beetje minder pamperen geen kwaad kan. Goed voor de Franse portemonnee en goed voor onze buurman.