Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Nederlanders

Er zijn vrienden op bezoek, Nederlanders. Ze komen in onze oude keuken nog net niet klem te zitten tussen vloer en plafond. Ik vind die lengte zelf al aardig indrukwekkend, laat staan hoe dat ervaren wordt door Fransen. Reuzen zijn het, die Nederlanders. Daarbij zijn de Nederlandse vrouwen niet alleen lang, maar in vergelijking met de Françaises, ook nog breed en blond. Tel daar de zelfbewuste houding en kleurige kleding bij op en je weet zeker dat Hollanders hier niet onopgemerkt voorbijgaan.

In de supermarkt pik je de Nederlanders er zo uit. Fransen gaan netjes aangekleed van huis. Nederlanders juist super casual en als het zo uitkomt, met haren nog nat van de douche of de kleding vies van de werkzaamheden aan tweede huis en tuin. Hier ondenkbaar. De vrouwen zijn geföhnd, opgemaakt en hooggehakt, de mannen onopvallend maar netjes gekleed. Een goede kont zie je zelden, want de pasvorm is blijkbaar minder belangrijk. Geen vieze of gescheurde kleding maar gek genoeg mogen trainingspakken dan weer wel, vooral Adidas is populair.

Die trainingspakken worden niet aangetrokken voor sport of recreatie maar voor de mooi. Recreatie is sowieso voorbehouden aan Nederlanders. Fransen gaan de natuur in om te jagen, paddestoelen te zoeken of te barbecuen. Als je dus iemand ziet met een rugzakje en wandelschoenen of hippe rubberlaarzen, is het vrijwel zeker een Nederlander. Vaak in het gezelschap van een hond. Hier wandelt niemand, laat staan met een hond. Honden horen op het erf, achter een hoog hek of in een hok. Af en toe mogen ze mee, om te jagen.

Zo kwam het dat we ons de afgelopen week met onze gasten een beetje ongemakkelijk in het bos begaven. Op de jagers na waren we de enigen, in de verte klonken de geweerschoten. We voelden ons met Hollands formaat, felle kleurtjes, blonde koppies en joelende kinderen een gemakkelijk doelwit. We vertrouwden er maar op dat de jagers het verschil kennen tussen een everzwijn en een être-humain. En dat ze geen hekel aan Nederlanders hebben.