Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Chocolade

Afgelopen weken struikelde je bij de ingang van de supermarkten over chocolade-eieren, -klokken, -hazen en -kippen voor het paasfeest. Zakken vol kleine of juist fraai verpakte, enorme exemplaren met inhoud. We kennen het eieren zoeken natuurlijk vanuit Nederland - hoewel niet van huis uit - maar die traditie is hier veel groter. De eieren worden niet verstopt door de paashaas, maar verspreid door les choches (klokken). Dat gebeurt thuis of kinderen doen mee aan de chasse aux oefs (eierenjacht) die door veel dorpen en steden wordt georganiseerd.

Volgens onderzoek wordt in Frankrijk per persoon, per jaar, 2 kg chocolade meer gegeten dan in Nederland. Fransen zijn grote chocolade-eters en hebben er geen probleem mee dat hun kinderen dit in allerlei vormen consumeren. Zelfs onze buurvrouw, wier kinderen niet mogen snoepen, vindt chocolade niet verkeerd. Waar in Nederland wordt gezocht naar ‘gezonde’ traktaties en tussendoortjes, krijgen de kinderen hier als ze uit school komen, koekjes en cakejes met chocolade en anders op z’n minst een boterham met Nutella.

De instellingen die zouden moeten bijdragen aan de gezondheid van de kinderen, doen hier volop aan mee. Toen ze nog voetbalden, kregen de jongens na elke wedstrijd een individueel verpakt chocoladecakeje. Afgelopen week kwamen ze thuis met een zak paas-chocolade van de muziekles, de sportclub en school. Daar komen de eieren van onze eigen chasse nog bij, van de buren ontvingen ze een grote doos en de visite is ook zo attent geweest om voor ieder een groot versierd ei mee te nemen. Het kan letterlijk niet op.

We laten ze ongelimiteerd eten. Na twee dagen komt de chocolade hun neus uit en zijn ze er wekenlang klaar mee. Hoewel. Er liggen nog lootjes die, om de kas van de muziekschool te spekken, moeten worden verkocht. De jongens gaan daarmee graag naar alle buren. Krijgen ze ter plekke allerlei snoepjes en een voorraad Kinderchocolade (dat is hier ontzettend populair) om mee naar huis te nemen. Het wordt weer tijd voor de grote verdwijntruc.