Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Meteo

Het regent in heel Frankrijk; het lijkt gewoon niet op te houden. Mensen mopperen, klagen en zijn het ras-le-bol (hartstikke zat). Bovendien is het nog koud ook. Half mei en nog steeds de kachel aan. In veel HLM’s (sociale huurflats) wordt de centrale verwarming eind april standaard afgesloten. Koud of niet. Die huishoudens moeten dus een beetje afzien. Wist ik ook niet, maar ik was bij de kapper en daar steek je dat soort dingen op.

De mannen en vrouwen van de meteo hebben het er maar druk mee. Met een glimlach en welgemeend ‘bonne soiree’ doen ze hun onheilstijdingen. In Frankrijk zijn het geen meteorologen die het weer verkondigen, maar gewone televisiepresentatoren die zonder ‘uh’ en ‘ah’ hun verhaal vertellen. Dat komt bijzonder deskundig over. Ze zien er bovendien heel appetijtelijk uit. De heren strak in het pak, de dames met een flink decolleté en kort rokje. Dit trekt blijkbaar veel kijkers, want na het journaal volgt een flink reclameblok, voordat je de weersvoorspellingen mag bekijken.

De ellende is dat door het slechte weer, de moestuin niets oplevert. Vrijwel alle mensen op het platteland verbouwen hun eigen groente. Daarvoor hoef je niet naar een moestuinencomplex, dat kan gewoon in je eigen achtertuin. Dief van je eigen portemonnee als je het niet doet en het is veel lekkerder dan uit de winkel. De activiteiten beginnen meestal begin april, zaaien in de volle grond vanaf ijsheiligen (11 mei). Nu is iedereen laat. Natte grond en kou, dat schiet niet op. De piepers moeten bij veel mensen zelfs de grond nog in.

Ondertussen is het overal wèl prachtig groen. Zelfs in de Ardèche (Zuid-Frankrijk), waar het gras normaal niet eens wil groeien; moet worden gemaaid. Vrienden van ons hebben voor de gelegenheid een grasmaaier aan moeten schaffen. Maar ja, die zon. Om me eraan te helpen herinneren dat het toch echt voorjaar is, pluk ik boeketten uit de overdadig bloeiende bermen. Het helpt, een beetje.