Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

BBQ

Het mooie weer is eindelijk aangebroken en dat gaat hier gepaard met de geur van geroosterde worstjes. Eten doen de Fransen graag en uitgebreid, in gezelschap van familie of vrienden, en als het weer het toelaat meestal in de vorm van een barbecue. Zeker in het weekend, zowel ’s middags als ’s avonds. Wij ontkomen er ook niet aan. Aan het einde van het schooljaar worden veel optredens, wedstrijden en feestjes in combinatie met een barbecue georganiseerd.

Bij de school, de judovereniging en de muziekvereniging mogen we binnenkort aanschuiven. Gemiddeld genomen bestaat die maaltijd uit een aperitief met een zakje chips, zwartgeblakerde worstjes (merguez en saucisses), stokbrood, wortel- en couscoussalade uit een pakje en taart als toetje. Tijdens de kermesse (het eindejaarsfeest van school) kunnen we ook kiezen voor een baguette gevuld met frites en worst.

Baguette met frites is hier een heel gebruikelijke maaltijd en eigenlijk best lekker. Hoewel we soms vermoeden dat het een manier is om de slecht gebakken frietjes toch nog appetijtelijk te presenteren. We wonen bijna in België, maar de kunst van het frites bakken is hier nog niet doorgedrongen. De laatste keer dat we bij een frietkot stonden, zagen we de baktemperatuur dalen tot 120 graden. We besloten ter plekke toch maar af te zien van de bleke in het vet gekookte aardappelreepjes.

Met de friet wil het niet lukken, maar barbecuen is een nationale sport, dus dat wordt serieus aangepakt. Voor een huis dat te koop staat, is een vaste barbecue in de tuin een extra verkooppunt. En op die barbecue worden echt niet alleen maar worstjes gebakken. Fransen zijn grote vleesliefhebbers en volgens ingewijden – dat zijn wij niet – is dat vlees van betere kwaliteit dan in Nederland. Wij bouwen liever een pizzaoven in de tuin. Kunnen we ook een vuurtje stoken en buiten bakken, maar zonder de geur van verschroeid vlees.