Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Katholiek

Vandaag was het voor veel katholieke kinderen van groep 6 een grote dag; zij hebben hun eerste communie gedaan. Dat is een groot feest. Kinderen worden mooi aangekleed (meisjes in een witte jurk, jongens in pak) en krijgen talloze cadeaus. Na de kerkdienst gaat de familie mee naar huis voor de lunch, want natuurlijk, eten hoort er hier bij.

De moeder van een vriendje keek er niet echt naar uit. Het is een soort verplichting en het kost een heleboel geld. Dat leek me een beetje overdreven. Een etentje aan huis voor de naaste familie, dat valt toch wel mee? Een andere gestresste moeder kwam ik tegen in de supermarkt. Ze verwachtte 50 gasten. Aha! Ik begon het te begrijpen.

Het grootste deel van de Franse bevolking is katholiek. Niet echt kerks, maar bij geboorte, huwelijk en dood hoort de kerk er wel bij. Evenals de eerste communie. Vriendjes van onze kinderen gaan ter voorbereiding iedere woensdag naar catéchisme. Dit begint meestal als kinderen in groep 5 zitten en duurt twee jaar. Ze vinden het maar gek dat Tup en Chevy hier niet naar toe gaan. En al helemaal dat ze niet in God geloven.

Protestanten zijn er ook wel, maar zij zijn zwaar in de minderheid. In onze gemeente is zowaar een temple (protestante kerk) met een dominee. Vroeger waren hier een aantal dorpen en gehuchten met overwegend protestante inwoners. Zij moeten ‘onze’ dominee nu delen, want net als in Nederland is hier sprake van leegloop.

Buiten de kerk bestaan er geen aparte katholieke, protestante of openbare clubjes. Ook de scholen zijn laïque, godsdienstonderwijs vindt in eigen tijd plaats. Soms gebeurt het dat de katholieke kerk de voorbereidingen voor de tweede communie (rond 12,13 jaar) onder schooltijd laat plaatsvinden. Gek genoeg mogen de leerlingen dan wegblijven van school. Dit tot ergernis van de leraren, maar natuurlijk tot tevredenheid van de leerlingen. Naast de vele cadeaus lijkt me dit een uitstekende manier om de kinderen bij de kerk te houden.