Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Klantenservice

De printer moet worden vervangen. Bij de plaatselijke supermarkten is er altijd wel één in de aanbieding. Zeker als de scholen net beginnen. Ik ga naar Leclerc. De printer die ik op het oog heb, blijkt uitverkocht te zijn, maar kan nog besteld worden. De elektronica afdeling stuurt me naar de klantenservice. Fijn. De dames van de klantenservice zijn altijd druk met van alles behalve met de klant. Als je hen lastigvalt, hoor je nog net geen zucht, maar de gezichtuitdrukking geeft frisse tegenzin aan. Er wordt een bestelformulier tevoorschijn getrokken en ondertussen gaat de conversatie met een collega gewoon door.

Bij de andere supermarkt, de Auchan, zijn de dames van de klantenservice echt intimiderend. Voor je de supermarkt betreedt, loop je tussen bewaking en servicebalie door. Controle en chagrijn; een warm welkom. Nou kan ik de dames bij Auchan wel begrijpen. Als we ons kassabonnetje checken, is er altijd iets wat niet klopt. Dat moeten zij dan weer rechtbreien. Het lijkt beleid van de Auchan te zijn om de klant op het verkeerde been te zetten. De aanbiedingsbordjes hangen verkeerd of de kortingen zijn niet ingevoerd in de kassa. Dat is gemakkelijk verdienen. Al talloze keren hebben we ons voorgenomen om er niet meer te kopen. Maar ja, het ligt zo lekker praktisch bij de andere winkels.

Kleine ergernissen. De grote supermarkten liggen hier voornamelijk onder vuur wegens het massaal weggooien van producten die nog eetbaar maar niet mooi meer zijn, of waarvan de datum bijna is verstreken. Liever dan weggeven aan de voedselbanken, zetten ze een groot hek om de afvalcontainers of gooien chloor over de inhoud. Leclerc komt het minst onsympathiek over en laat zelfs journalisten toe. Daarnaast is het al jarenlang de goedkoopste supermarkt in Frankrijk. Reden genoeg om de Auchan links te laten liggen. Als het personeel van Leclerc nou ook nog een cursus klantenbejegening krijgt, doe ik het voortaan echt.