Atelier de la Charité 

landelijk logeren

   Wonen, werken en naar school gaan in Frankrijk

Eigenlijk heb ik een hekel aan blogs. Gewone individuen die hun eigen leven, meningen, interesses en bezigheden zo belangrijk vinden dat ze daar wekelijks of zelf dagelijks over willen schrijven. Egodocumenten. Daar heb ik het niet zo op. Maar, ik vind zo’n stukje schrijven ook leuk en dus was ik daar een paar jaren geleden toch maar mee begonnen. En weer mee gestopt. En op facebook weer mee begonnen. En weer gestopt. Elke keer die twijfel, hoe serieus moet een mens zichzelf nemen. Niet teveel, daar ben ik van overtuigd. En juist daarom ga ik het toch weer proberen. In de wetenschap dat ik geen ‘echte’ schrijver ben en dat ook niet hoef te worden. Wat ik wel leuk vind, is om jou, als (toekomstige) gast een beetje deelgenoot te maken van ons leven. Zodat je een beter idee hebt waar en bij wie je terecht komt. Die oude stukjes heb ik er daarom ook maar bij gezet. Misschien boeit het, misschien niet. Kijk maar.

Annemieke
december 2017

Nieuws

In herfst en winter komt het Nederlandse leven hier met druppeltjes binnen. Af en toe wat gasten of bezoek en verder uit Nederland meegebrachte tijdschriften en in het weekend de Volkskrant. De hypes, de trends, het nieuwe kabinet, het koningshuis (in het buitenland word je vanzelf sentimenteel), de Pietenstrijd, maar ook internationaal nieuws halen we grotendeels uit Nederlandse bladen. Want het Franse journaal (we hebben geen NL zenders) is vooral erg Frans.

Voor een internationale benadering zullen we Franse kranten of opiniebladen moeten gaan lezen, maar dat doen we na al die jaren nog steeds niet. Afgezien van de regionale krantjes. En niet te vergeten de Paris Match, een tijdschrift waarmee we een beetje op de hoogte blijven van alle actuele, dramatische gebeurtenissen en het leven van de (Franse) VIP’s. Nou ja lezen, vooral bladeren, koppen snellen en foto’s kijken. Daar moet je je als goed opgeleide burger eigenlijk voor schamen en dat doen we ons dan ook. Kortom, er moet een serieuze Franse krant komen. Ook voor de kinderen, die nu langzamerhand wat nieuws tot zich moeten nemen en niet alleen maar via de televisie.

Maar wat een ellende, die Franse geschreven taal. Elitair gereedschap, niet bedoeld voor gewone burgers en zeker niet voor Nederlanders. Rare werkwoordsvormen, onnavolgbare zinsconstructies en woorden die geen normaal mens gebruikt. Laat ik het positief benaderen, het is een uitdaging. Belangrijk ook, voor onze integratie. Ik zal nog eens kijken welke krant het gaat worden. Straks. Nu eerst even lekker op de bank met LINDA, Libelle en Sir Edmund.